Koeplet 1: Heb geej d’r oëts beej sjtil gesjtáon?
Wie Vastelaovend is ôntsjtáon?
Zellef weit ich det waal ôngeviër,
maar helaas weit ich neet alles miër.
Dus vraog ich idderein:
“Wêt eemes wat ich mein?”
Refrein:
Wae haet de Vastelaovend óetgevônge?
Wae wêt det? Wae wêt det?
Wáas dae d’r al wie weej nag neet besjtônge?
Dèn zêgk det, as geej det wêt.
Want det haet ôs tôch eemes geliërd?
En is dae mins dao al oëts vur ge-iërd?
Wae haet de Vastelaovend óetgevônge?
Wae wêt det? Wae wêt det?
Dae mins dae det vur ôs haet gedáon,
dae môt op eine sokkel sjtaon,
jao, dae môt op eine sokkel sjtaon.
Koeplet 2:
Al miër as hônderd jaor geleej,
toen waare weej nag gaar neet heej.
Toen is eemes dao al mei begôs
en det deej dae allemaol vur ôs.
Daoröm wis ich nôw gaer:
“Wae wáas det ouch alwir?”
Koeplet 3: As weej êns wiste wae det wáas,
kreeg dae ein sjtandbeeld aan de Maas.
Kôs hae kiéke euver gans de sjtad,
had ouch hae nag zien plezeer gehad.
Wae wêt kump det d’r oëts,
weej zêgke heej noëts ‘noëts’.
Koeplet 1:
D’n tiéd dae lits dich óet de heng, det is al dök gezag
en daoröm haet de mins zich dao ein klökske beej bedach.
Det klökske zaet: “Vendaag is nôw en gister is gebeurd.”
En ouch, det ôzze sjoëne Vastelaovend dreej daag deurt.
Refrein:
’t Klingk wie ein klökske, ein joeksig sjoën sjtökske,
want as ’t neet klôngk wie heej beej ôs,
dèn klôngk ’t neet wie ’t klingke môs.
’t Klingk wie ein klökske, ein joeksig sjoën sjtökske,
’t klingk wie ein klok en daoröm vluug d’n tiéd vurbeej.
Jao, ’t is wir in eine kiër zoë wiéd,
de gezelligheid kên wir gênnen tiéd.
Zoë vuëlbelaovend, is de Vastelaovend.
Jao, ’t is wir in eine kiër zoë wiéd,
de gezelligheid kên wir gênnen tiéd.
’t Is Vastelaovend en dae wille we noëts miër kwiét!
Koeplet 2:
En dinsdaag twellef oor, dèn klingk ein laevesgroëte klok,
weej sjraavele nao hóes op eine sjóon en eine zok!
’t Fiës wáas wir geweldig, jông wat hadde weej plezeer,
’t klôngk wir wie ein klökske, toet ’t volgend jaor maar wir!
Koeplet 1:
D’r zien allerhande toesjlaeg,
vur de zörg en vur de heur.
Vur beebies, sjoëne auto’s,
maar ’t dringke is zoë deur.
Weej wille gaer subsiedie,
vur wién en ouch vur beer.
Det zôl tôch ech te gek zien,
want det luste weej zoë gaer!
Refrein:
“Leuker kênse ’t neet maake”,
zaet de belastingdeens.
Maar waoröm kriesse gên subsiedie,
asse ’t eigelik verdeens?
’t Insigste det weej wille,
is eine flingke kleptoesjláag.
Zoëdet weej rundjes kênne gaeve,
mêt dees vastelaovesdaag!
Koeplet 2:
D’r zien allerhande toesjlaeg,
vur de sjoël en vur ’t kingk.
Vur sjtüdjes, aaje minse,
maar weit geej wat ich nôw dingk?
Weej wille gaer subsiedie,
vur wién en ouch vur beer.
Det zôl tôch ech te gek zien,
want det luste weej zoë gaer!
Koeplet 1:
Beej ôs dôr de sjtraot leep êns de joekskepèl vurbeej,
det wáas zôn sjoën gezich.
En wie ich dao toen nao te kiéke sjting,
veel mienem blik op dich.
Dôw wáas zoë knap, zoë in det pak,
ôch keekse ouch maar êns nao mich!
Refrein:
Allein vur dich bön ich beej de joekskepèl gegáon,
ich wôl zoë gaer det träöte ouch êns liëre.
Allein vur dich heb ich op de trômmels liëre sjláon
en oefen nôw per waek al hiël get kiëre.
Ich sjpeul de trôm, de klarienet
en nôw ônnag de sjúuftrômpet.
Allein vur dich bön ich beej de joekskepèl gegáon,
maar dôw zúus mich nag neet sjtáon!
Koeplet 2:
’t Klôngk wie ein klökske, sjoëne joekskepèlmeziek,
bön ouch d’r beej gegáon.
Heb mich ’t beste plaetske óetgezôch,
öm naeve dich te sjtáon.
Wat wáas ich bliej, zoë aan dien ziej,
det heb ich tôch maar sjoën gedáon!
Tössesjtök:
Wao bön ich tôch in godsnaam aan begôs?
Zêgk, dingkse wuërt ’t nag get mêt ôs?
Koeplet 1:
Vastelaovend kump wir, det is mienen tiéd,
as ich maar aan ö-m dingk, raak ich de klöts ech kwiét!
Wis ich maar vès, wae ’t wuërt,
genôg gezjwêts en zeker hônderd naame al gehuërd!
Refrein 1:
Nag eine, nag eine!
En dèn de lêtste jao, det is de prins!
Nag eine, nag eine!
Öm de prins te zeen, is miene grôtste wins!
Koeplet 2:
Ich raazel al sungk waeke, zêgk nôw wae wuërt ’t nôw?
Man, ich sjtáon op plôffe, zêgk ’t gauw, gauw, gauw!
Haaj ’t ech neet miër, waer bald gek!
Sjtáon al op de tiëne, maak eine lange nek!
Refrein 2:
Nag eine, nag eine!
En dèn de lêtste jao, det is de prins!
Nag eine, nag eine!
Öm de prins te zeen, is miene grôtste wins!
Koeplet 3: Zeen ö-m in de wiédte man, des ein sjtök!
De waage kump sjteeds doënderbeej, wat ein gelök!
Man, gluif dit neet, bön verleef!
Jao, de nieje prins is mienen hertendeef!
Refrein 3:
Nag eine, nag eine!
En dèn de lêtste jao, det is de prins!
Nag eine, nag eine!
Öm de prins te zeen, is miene grôtste wins!
Refrein 4:
Dao isse, dao isse!
En de lêtste jao, des miene prins!
Dao isse, dao isse!
Heb de prins gezéen, ’t wáas miene grôtste wins!
Zengers: De Vastelaovendkriebels, t.w. Celine Ketelings,
Jessica Timmermans, Mandy Bakker en
Chayenne Heijnen, winnaars van ’t Liedjesmatinee
vur Blaage 2009 van basissjoël De Toermalijn.
